162.jpg

نجوای دورترين غنچه ی روييده به خاک با چمن سبز به گوش باد رسيد.

باد به رود گفتش و به گوش سپيدار رسيد.

سپيدار خنده ای کرد و پرندگان عاشق فهميدند.

از هياهويشان ابر آسمان فهميد.

ذوق زده دامن از کف بداد و دانه ای بارانش به دشت شقايق ها باريدند.

شقايق ها يکصدا فرياد کردند تا درخت پير گردو را بيدار کنند.

نشنيد، باران هم صدايشان شد.

بيدار نشد.

شقايق ها،‌باران،‌ابر و پرندگان عاشق، سپيدار و رود،‌باد و چمن و دورترين غنچه ی روييده به خاک همه فرياد کردند که بهار آمد.

درخت پير گردو خنده ای کرد و گفت:‌

بخت بيدار و جهان به کامتان

شادی و پيروزی ارزانی تان!

روز نو و سال نو پيوسته خوش باد.

/ 1 نظر / 8 بازدید
مرجان

سلام به دينای عزيز....سال نو مبارک اميدوارم سال خوبی پيش رو داشته باشی